Posts Tagged ‘tregime shqip’

Një libër në kafe

02/08/2012

Tirana Calling Ju fton:

Kur? Të shtunën datë 4 dhe të dielën datë 5 Gusht 2012.

(more…)

Advertisements

Nesër

14/06/2012

nga Kozi Nasi

Koka e mbështetur mbi rrethin e timonit i rreshqiti në qendër dhe iu lëshua mbi borinë. E lartë siç ishte e trembi dhe e bëri ta ngrinte rrëmbimthi. Çohu – i tha vetes. Pa asnjë pikë dëshire doli nga makina. Për ato dy hapa drejt derës së apartamentit dhimbja e kokës iu dyfishua prej rripave të çantës së rëndë në sup që i shkeli flokët . Hodhi celësat në sqelmen pranë derës, lëshoi cantën prej supit në tokë dhe shfryu duke ngjeshur shpinën në mur. “Edhe një ditë” mendoi. (more…)

fuckin’ heshtje!

04/06/2010

nga Loer Kume

Njerëz njerëz! Ku janë njerëzit? Iku i fundit para pak…
Muzikë muzikë! Ku është dreqi i muzikës? Nuk ka asnjë notë për be. Jam në një hapësire të madhe me mure që vijnë era bojë. Pa muzikë. Asnjë tranzistor nuk ka përreth që të më japë ç’ka kërkoj e të më mbushë veshët. (more…)

Të ndalohet puthja!

17/05/2010

nga Loer Kume

Gjithçka erdhi me kamarierin. Me ardhjen e kamarierit për herë të tretë. Një kamarier nuk vjen kurrë për herë të tretë te një tryezë çifti. Ndërsa ai erdhi.
Deri në atë moment ishin mirë. Madje nxehtë.

(more…)

Ekzorcisti

15/05/2010

nga Arti Lushi

Pastaj: pastaj mizorisë ekstravagante të Fatit i mbeti të përcaktojë sall konturet e çiltërsisë sime më të kulluar dhe, me sa duket, për të mbremen herë rashë në gjumë pa menduar askënd në vaçanti, përfshirë edhe veten. I lumtur, në mos, i përndritur.

Këtë dorëshkrim po e lë si trashëgimi estetike dhe jo se i trembem vdekjes dhe për rrjedhojë po nxjerr përjetësinë time në ankand. Thellë-thellë njeriun e tmerron ideja e jetës, aq më tepër ajo e përjetësisë, dhe jo vdekja. T’i japim Cezarit ç’është e Cezarit, me kusht që Cezari t’i kthejë Romës ç’është e Romës. (more…)

Dëshirë, e fundit

19/03/2010

 

nga Loer Kume

 

Bazuar në një histori të vërtetë,
klipi “Mary Jane’s Last Dance”, Tom Petty
 
 
Si gjithmonë orëve të para, isha vonë sërish. Po nxitoja si lepur duke menduar një justifikim të mundshëm… u prish autobusi, I vunë gjobë furgonit…kur pashë që të tjerët ishin mbledhur te dera e jashtme.

Na kishte premtuar pedagogu ynë që do na çonte në morg, dhe e mbajti fjalën. Nuk doja ta humbisja një mësim të tillë për asgjë. Dmth, për asgjë përvec atij gjumi të ëmbël të mëngjesit… ahh… (more…)

Buzëmbrëmje

16/03/2010

Veshi pallton dhe doli nga shtëpia. Donte të merrte pak ajër. Ndoshta çdo gje munduese që vërtitej në mëndjen e saj do te largohej.

I ftohti i prekte duart në mënyrë mbështjellëse. Ndoshta qe afeksionuar pas butësisë së tyre. Harroi të merrte dorezat, por të kthehej mbrapsht nuk pati deshirë. (more…)

…Muzg…vrasës!!

12/10/2009

 

nga Besiana Hysi

Ajo..u mundua të largonte pas krahëve muzgun e errët të asaj nate,ajrin e brishtë edhe lagështirën e pafundme! Ndihej vetëm,nuk kishte hasur asnjëherë atë vetmi aq rrënqethëse..

Gjithçka ishte larguar me aq shpejtësi sa edhe hëna e zbehtë paksa ndriçuese nuk do ta besonte! Koha kishte ndalur,aty në atë muzg përpara syve te saj gjithçka kishte ndalur frymën!!

Ajo ndihej tashmë e pafuqishme edhe e pashpresë kundrejt atij muzgu aq gllabërues! Mundohej të realizonte më të mundurën e të pamundurës,të shmangte të pashmangshmen…të gjente më realen e asaj që të gjithë e quanin ideale!!

Shumë fasada kishin mbetur pas,kujtime që dikur për të ishin veprime!

Shumë beteja ishin përpara, ende rrugëtime!!

Peisazhe te reja dhe telajo pa fund

14/08/2009

nga Loer Kume

 

Gjithcka filloi momentin kur vdiqa.

Pas 1001 historive te jetuara, pas ngopjes me 1001 realitetet, meqe pata mundesi te provoja gjithcka te kesaj bote, asgje nuk kishte te re per mua, vendosa te rrija pa ngrene deri ne vdekje. Dhe kjo do ishte aventura me emocionuese.

Keshtu mendoja. Qe vdekja ishte aventura e fundit e vertete. Keshtu mendoja.

Deri ne momentin kur vdiqa. (more…)