Posts Tagged ‘tregim’

Panoramë D. Në një ditë gushti

01/01/2014

nga Loer Kume

Ditë e bardhë e mugët. Dielli aty i fshehur nëpër tylin e reve të gushtit si çohë e bardhë e palarë pluhuri, saboton freskinë e lehtë të mëngjesit. Plazhet me çadra hapur e mbyllur si zogj të shpuplosur.
Vapa e tmerrshme endet bashkë me erën nëpër D. Sikur më ndjek nga pas si qen i tërbuar. Në kërkim të librave nëpër bukiniste andej këtej. Djersa mbulon sytë, gjaku më rrjedh nga hundët, mestruacionet e trurit. 1 me 0 për vapën. Më nxorri gjak nga hundët.
(more…)

Rrëfimi i gomarit

19/11/2013

 

 

donkey1

 

Nga (Hamdi) Erjon Muça

 

Po më sheh? Të duket e çuditëshme që edhe unë meditoj?

Unë e di përse habitesh! Për ty është e pamendueshme që një qenje me një pamje kaq qesharake, sa e imja të arrijë të mendojë e aq më shumë të meditojë.

(more…)

Tridhjetë e dy vjeç, udhëtar i së dielës.

01/04/2013

Tregim i vitit 1983, nga Haruki Murakami. Perkthim i lire nga Alfred Bushi.

Jam tridhjetë e dy vjeç dhe ajo është  tetëmbëdhjetë …

Tek e mendoj ndjej neveri.

Jam akoma tridhjetë e dy vjeç dhe ajo tashmë është  tetëmbedhjetë … ja, kjo tingëllon bukur.

Jemi vetëm shokë, asgjë më shumë, asgjë më pak.

Unë kam një grua, ajo ka gjashtë djem. Me ta del gjatë  javës dhe me mua del një të Diel në muaj. Të dielave të tjera shikon televizor në shtëpi. (more…)

Dreamless

30/03/2013

halebopp

nga Lulian KODRA

“You’re not staying in a hotel room,” said my brother at some point during the funeral service. “We’ll set you guys up in mom’s bedroom.” (more…)

The History Teacher

21/03/2013

clock (1)

nga Lulian KODRA
It happened a long time ago and it all happened very fast. (more…)

Jesu krishti 40 vjeç / Rrugetimi i meshires

05/03/2013

 

nga Dorian ISAI

E keni menduar ndonjehere se çfare do te kishte ndodhur me jeten e Jezu Krishtit sikur ai mos te kishte vdekur 33 por 40 vjeç dhe keto 7 vite ti kishte kaluar ne harmoni te plote me vehten sikur kaloi gjithe jeten e tij;çfare do te kishte bere?! (more…)

L’importanza di essere in sintonia con l’universo

01/12/2012

Që është një film i shkurtër që kanë bërë nga një tregim im quajtur “Hajdutë biçikletash” por është pjesë e një projekti me te gjerë.

Mund ta gjeni edhe te Internazionale, Corriere della Sera ( ku ka 37 dislike, jo shaka) , Darien Levani etj etj.

Me këtë tregim unë doja të anulloja detin e të tregoja më qartë atë që ndodh këtej. Qëllime të mëdha, arritje të vogla. Shumë pyetje, shumë dyshime.

Vajza që zbriste tek pallati i verdhë.

16/11/2012

nga Behemoth
Ndërsa pret.

Pritja nuk të le asnjehere vetëm dhe pse të merzit me monotonin e
saj.Të duket sikurë sekondat ecin në blloqe të medha betoni dhe
imagjinata nuk kalon dot në anën tjetër të sëndeve. Një sekond tani,
katër me vonë. Minutat janë ata me të padurueshmit. Askush nuk pret që
të kalojnë dyzetekatër minuta. Është çmenduri të presesh që të kalojnë
dyzetekatër minuta. Për të mos folur për oret. Një ore pritje, nëse
duron, të bën të pavdekshem por askush nuk e nderron përjetësinë me
disa ore pritje. Bie shi dhe çdo gje behet më e ngadaltë, (more…)

Copëza nga Shqipëria

07/11/2012

 

nga Griselda QOSJA

 

Shqipëri, moj Shqipëri nga dy vetë për çdo shtëpi – janë fjalët që qarkullojnë nëpër ajrin e rëndë të një makine të vjetër, që luan rolin e një fugoni në linjën jug-qendër. Bën e diel, e thuajse ngjet me një verë djegëse e të bezdisshme. Sediljet janë të mbuluara me do si mbulesa në të gjelbër, mbi të cilat janë printuar motive të rrjetëzuara merimange. Makina ecën ngadalë, e duket se nga çasti në çast do të ndahet më dysh, a do të ndalojë së ecuri me një krismë të thatë që ndoshta do t’i vijë nga rropullitë që s’dihet qysh kur nuk janë kontrolluar tek mekaniku. (more…)

Pasqyrat

24/10/2012

nga Loer Kume

Ç’po bën ti, në errësirë, me sy hapur. Duke luajtur me perden e lehtë pupël, mbuluar shkujdesshëm me çarçafin e hollë? S’të zë gjumi? Ndihesh melankonike? Jo? Mendon? Je në kujtime? Diçka të bren nga thellësitë të errëta shtatëmbëdhjetëvjeçare të shtratit tënd të natës. Sikur tërë bota nxiton, tërë njerëzit janë qendra aktive dhe ti je jashtë kësaj rrëmuje të bukur e të gjallë, jashtë rrezes së ndonjë qendre e larg të qenit qendër vetë?

Eshtë thjesht ndjesi…ti e di që je një botë më vete. Ja, po komunikojmë bashkë, nuk ndodh me çdokënd. Duhen ca grimca drite që i gjeta në ty. (more…)

Si nuk dola në televizor

22/10/2012

nga Darien LEVANI

Si nuk dola në televizor te Zonë-e-Lirë: shkarko e lexo në PDF

Ishte dita ime e tretë në Tiranë e kisha filluar të mërzitesha. Doja të filloja të pija përsëri cigare e paketat e kuqe në rrugën e Durrësit më flisnin. Vetëm një, thoshin, vetëm një dreqi ta hajë, s’më duket shumë e rëndë. Pastaj do shkosh e do bësh punët që ke me bë e fakti që ke pirë apo jo një cigare në atë vend të caktuar në atë moment nuk do të këtë më asnjë kuptim. Ej, Darien, si thotë Tom Waits, e mban mend apo jo? Thotë që kur nuk pi cigare mund ta pish një, tamam sepse nuk pi cigare. Hajde tani, pije një për këtë qytet. Nuk e meriton vallë ky qytet një cigare? Ke rezistuar 11 muaj, e meriton një cigare. (more…)

Gjëra të vogla

14/10/2012

Nga  Griselda Qosja

Sikur ajo te kish bere gati canten per diten e neserme qe nje mbremje me pare, do te kish dale me heret prej shtepise, e do te mund te kish kapur ashensorin, qe u nis bash ne kohen kur ajo rrotulloi celesin ne braven e bronxte te portes. Po te kish mundur te kish marre ate ashensor, do te kish qendruar ne kryqezimin e rrugeve bash ne kohen kur semafori u hap per te kaluar kalimtaret, por mberriti pikerisht ne kohen kur u mbyll duke e bere te prese plot dy minuta, gjate cilave ajo humbi autobuzin e ores tete e dhjete, qe do ta conte ne redaksine e gazetes ku kish intervisten plot nje oren me pare. Cka do t’i linte kohe, te hynte ne kafenen perbri e te porosiste cokollate te ngrohte. E meqe tavolinat do te qene te zena, z.Oraj, qe do te qendronte i ngrysur pas banakut, do ta ulte ne te vetmin vend bosh ne kafene, qe ndodhej pikerisht bri atij. (more…)

Krruajtesja e dhembeve dhe maja e gjuhes.

21/05/2012

nga ISAI Dorian

Reflektime pas-drekore qe ndihmojne tretjen e ushqyeseve.
Shkeputur nga seria e mendimeve anti-hokatare:”te gjithe dhembet pertypin”

A ju ka rene rasti te jeni ndane nje tavoline te mbushur me mbetjet e asaj qe sapo keni ngrene dhe te nderni veshtrimin tuaj ne pafundesi duke shperfillur natyrshem rremujen e atij pejsazhi aestetik?.Patjeter qe po.Te gjithe hame dhe sado qe te fshehim pasionin tone per ushqimin,vjen nje moment kur shtriqesh ne karrige,zgjat kembet poshte tavolines ne kerkim te hapsirave te reja dhe ne rastin me te mire te vjen ne mend Migjeni me “sokrat i vuejtun apo derr i kenaqun”. (more…)

Një gur i lidhur pas litarit

18/03/2012

https://i0.wp.com/i41.tinypic.com/3479wra.jpg

nga Dino Buzzati

përktheu Dritan Çela

Një gjë aq e thjeshtë. Një shaka. Edhe vajza yll të bukura e të mrekullueshme që, kur shkojnë udhës, edhe muret bëjnë sy për t’i parë. Mjaft të dish si të veprosh. Ai nuk ka ditur kurrë. Veç një fjalë t’u thotë ai, ato duken të mërzitura, vetë vështrimet e tij u japin bezdi, menjëherë, porsa ai ua ngul sytë, kthejnë kryet nga ana tjetër, përherë ashtu. Sidomos ato që i pëlqenin më shumë. Ca të tjera ndoshta ishin të sjellshme, tregoheshin të gatshme. Asnjëherë gratë që atij i pëlqenin më shumë. Asnjëherë vashëzat fodulle me fytyrëz të vrenjtur, laviret garipe, çapkënet autoritare të periferisë, vogëlushet e djallëzuara e të përgjumura me sy tinzarë e epshorë. I shihte me të tjerët, përkrahu me të tjerët, në makinë me të tjerët dhe nëse ai ua ngulte sytë, të bezdisura kthenin kokën nga ana tjetër, përherë ashtu. Dhe me ç’burra ishin? Ca miliarderë, ca artistë filmash, ca Apollonë? Jo. Makar ishin ca rrapashytë dosido, pa plaçkë e laçkë, o me plëndës, o analfabetë, që veç për futboll dinin të flisnin, ca vulgarë e madje shëmtaraqë, por me ç’duket kishin marifetin e duhur, dinin dy-tri budallallëqet që u pëlqejnë grave dhe tek e mendonte, e zinte një tërbim, një maraz, një keqardhje tashmë pa vrer! E tani edhe të dinte të vepronte, ishte tepër vonë. (more…)

Kopshti magjik

16/03/2012

https://i0.wp.com/i39.tinypic.com/drb61w.jpg

nga Italo Calvino

përktheu Dritan Çela

Xhovanino e Serenela po çapiteshin përgjatë shinave. Poshtë shtrihej një det gjithë luspa dhe, ku më shumë e ku më pak, i kaltër. Shinat ishin të shndritshme e të nxehta, aq sa digjnin. Por mbi to ecej mirë dhe mund të bëje gjithfarë lojërash: të qëndroje në ekuilibër, ai mbi njërën shinë dhe ajo mbi tjetrën, dhe të ecje duke u kapur për dore ose të hidheshe nga një traversë në tjetrën, pa vënë këmbë mbi çakëll. Xhovanino e Serenela, pasi kishin gjuajtur gaforre, po ktheheshin rrugës së shinave dhe, siç ishin marrë vesh, do të hynin edhe në tunel. Sa bukur ishte të luaje me Serenelën! Ajo ndryshonte nga të gjitha moshataret e saj që përherë i zë frika e, pa një pa dy, ia plasin të qarit. Kur Xhovanino thoshte: “Shkojmë atje”, Serenela e ndiqte gjithnjë pa bërë fjalë. (more…)

Hapat e saj…

22/01/2012

nga Albi Dardan Xhunga

Ajo po largohej. Po largohej për të mos u kthyer më. Dhe unë, fare i trullosur, s’mund të bëja gjë tjetër veçse të shihja hapat e saj që rrisnin distancën mes nesh. Bulevardi ishte i gjatë dhe në atë pasdite të bukur vjeshte ishte shumë i zbrazur. Kështu që dhimbja ime, teksa shihja hapat që largoheshin, ishte e destinuar të zgjaste. Ato hapa që trokisnin mbi trotuar më shkaktonin një ndiesi që është e vështirë të përshkruhet me fjalë. (more…)

Në pavionin e orës 18

22/12/2011

nga HALILAJ Suada

 

-I shikon ato kampe Rud? Pertej ketij qelqi nga nje shi i krisur rrahur,shihen te zbehte,tek mbushin stomakun e pangopur me mermeritjet e renda te kepuceve,trotuaresh sterpitura.Jane te njejtet kampe,vetem se koha padashur u ka prishur balluket.Mos u genje nga penelet.Jane te gjitha te inventuara.Ata jane te inventuar dhe nuk bejne gje tjeter vecse mbrohen ne cadra te zeza nga disa te lehta pika qe pastertisht nga qielli shkepen.Mbrohen nga te voglat gjera qe luhasin sikletin dhe harrojne te luftojne kucedrat me nje tufe krenash,qe i shoqerojne kinse ne valsin e tyre hap-gabuar.Si mund te jene te tille Rud?Kaq ndryshe,kaq te pakrehuar,kaq te vegjel ne mohime… (more…)

Babagjyshi i fundit i vitit të ri

15/12/2011


nga Dorian ISAI

Këtë vit kam marrë nje ftesë të veçantë,duhet të bëhem babagjyshi i vitit të ri për hir të mbesës time.Ma tha vëllai vetë 24 orë përpara.”Eshtë më shumë serioze ngasa e mendon.Para dy ditësh Valentina erdhi në shëpi duke qarë.Dikush, në kopësht i kishte thënë se babagjyshi i vitit të ri nuk egziston dhe mezi e kemi qetësuar. (more…)

pa titull

12/12/2011

nga Henri T.

Asnjëherë titull

Jeta është e pashmangshme. Apo jo?

ëndrra është nje pengesë. Apo jo? (more…)

Dy te tjere….

06/12/2011

 

nga SUADA Halilaj

…Ndryshonin vetem korridoret.

Ndryshonin vetem dyshemete.

Ndryshonin vetem kurrizet… (more…)