Posts Tagged ‘shqip’

Kënga e dashurisë e J. Alfred Prufrock

01/01/2014

(prej T.S. Eliot).
Përktheu Kozi Nasi.

Ikim, at’her’ ti dhe unë,
kur mbrëmja t’shtrihet për qielli
si pacient gati për operim mbi tavolinë;
Ikim, atyre rrugëve gjysmë të shkreta,
caqeve që flasin me vehte netëve të parehat’ta
në hotele një-natëshe krejt t’lira; (more…)

Advertisements

Panoramë D. Në një ditë gushti

01/01/2014

nga Loer Kume

Ditë e bardhë e mugët. Dielli aty i fshehur nëpër tylin e reve të gushtit si çohë e bardhë e palarë pluhuri, saboton freskinë e lehtë të mëngjesit. Plazhet me çadra hapur e mbyllur si zogj të shpuplosur.
Vapa e tmerrshme endet bashkë me erën nëpër D. Sikur më ndjek nga pas si qen i tërbuar. Në kërkim të librave nëpër bukiniste andej këtej. Djersa mbulon sytë, gjaku më rrjedh nga hundët, mestruacionet e trurit. 1 me 0 për vapën. Më nxorri gjak nga hundët.
(more…)

Lajmëtari i Jazzit

09/12/2013

(Ese e Haruki Murakamit mbi marrëdhënien mes muzikës dhe letërsisë. Publikuar tek New York Times, më 8 Korrik 2007)

shqipëroi Alfred Bushi

Nuk e kam pasur kurrë qëllim që të bëhesha shkrimtar – të paktën jo deri sa u bëra 29 vjeç. Kjo është e vërteta.

Lexoja shumë që kur isha i vogël, dhe përfshihesha aq shumë  në botën e romaneve dhe novelave që lexoja saqë do tregohesha gënjeshtar po të thoja se nuk jam ndjerë sikur isha unë që po i shkruaja. Por kurrë nuk kam menduar se kisha talent për të shkruajtur. Në adoleshencë  pelqeja shkrimtare si Dostojevski, Kafka dhe Balzaku dhe nuk e  imagjinoja dot se mund të shkruaja diçka, e cila të krahasohej me çfarë ata kishin shkruar. Për rrjedhojë, në moshë të re, hoqa dorë nga çdo mundësi për të shkruar. Dëshiroja të vazhdoja të lexoja libra për hobby, e kështu vendosa të kërkoj ndonjë mënyre tjetër për të jetuar. (more…)

Jashtë sezonit

14/11/2013

Pranë stendës së botimeve Buzuku, përgjatë këtyre ditëve të Panairit të Librit ,Tiranë 2013

Edhé

13/11/2013

 nga Kozi Nasi

Dhe jeta,
kjo e vetmja
që më ndjell e më thith
skutash e caqesh ku arrij pa frikë;

dhe drama,
kjo e papërtuara e kudondodhur
që xheloze për lirinë time
më mbërthen fyti e s’më lë të marr frymë;

dhe lumturia,
kjo zanë tin’zare, aspak e fisme
që kënaqet vetëm kur më gënjen me stërpika syve; (more…)

Bluzi i fundit, për t’u lexuar ndonjë ditë

22/07/2013

(nga Cesare Pavese,“Verrà la morte e avrà i tuoi occhi”, 1950, përkthim i lirë nga Alfred Bushi )

Ishte vetëm një histori
jam i sigurt se e dije këtë
(Por) dikush u lëndua
shumë kohë më parë
Është gjithmonë e njëjta gjë
koha ka kaluar
një ditë vjen
një ditë do të largohesh
Dikush ka vdekur
shumë kohë më parë
dikush që ka guxuar
por nuk njihte (rregullat)

Ndjesi urbane

29/05/2013

Robert Doisneau

nga Mariola Kapidani

Flokët e saj u përhapën në ajër teksa ajo lëvizi kokën për të gjetur një pozicion nga ku mund të merrte frymë lirisht. Ai pothuajse i ndjeu mbi fytyrë flokët e saj të njomë, dhe një drithërimë e përshkoi. Ishte përkëdhelia e tyre e pa menduar, ose ndoshta ajri i freskët që i përshkoi lëkurën. Qëndronte fare pranë asaj, gati i ndjente frymëmarrjen e shqetësuar. (more…)

Duke parë një vajzë 100 % të përkryer në një mëngjes të bukur Prilli.

10/05/2013

Haruki Murakami

nga Haruki Murakami, përkthim i lirë nga Alfred Bushi

 

 

Në një mëngjes të bukur prilli, në një rrugë anësore të lagjes Harajuku,  kalova pranë një vajze  100 % të përkryer.

Nuk ishte ndonjë bukuri e madhe. Dhe as tmerrësisht elegante. Flokët mbrapa kokës i kishin marrë një formë të shëmtuar duke fjetur dhe, duhet të ishte afër të tridhtjetave. E megjithatë që kur ishte pesëdhjetë metra larg e kisha kuptuar që ishte vajza e përkryer për mua. Që në çastin që e pashë zemra nisi të më rrihte si e çmëndur dhe nga brënda goja mu bë si rëra e shkretëtirës. (more…)

Mall

04/05/2013

André Kertész

 

poezi nga Kozi Nasi

Po unë ç’t’u desha vallë?

Kësisoj, e çmëndur, e harlisur, ije-këputur

që ma do gjuhën njësoj,

kur të shaj e të ledhatoj?

Lëkure më ke fshehur e s’do të më lëshosh

edhe pse fort mirë e di

sa ishim të dy, më, s’do jemi dot… (more…)

Shqipërisë

15/04/2013

poezi nga Pablo Nerudashqipëroi Moikom Zeqo

S’kam qenë asnjëherë në Shqipëri,

në tokën e ashpër, plot dashuri,

peisazheve bjeshkatare me barinj trima.

S’kam qenë, po ja

që  sot kam shpresë

të vij (more…)

Tridhjetë e dy vjeç, udhëtar i së dielës.

01/04/2013

Tregim i vitit 1983, nga Haruki Murakami. Perkthim i lire nga Alfred Bushi.

Jam tridhjetë e dy vjeç dhe ajo është  tetëmbëdhjetë …

Tek e mendoj ndjej neveri.

Jam akoma tridhjetë e dy vjeç dhe ajo tashmë është  tetëmbedhjetë … ja, kjo tingëllon bukur.

Jemi vetëm shokë, asgjë më shumë, asgjë më pak.

Unë kam një grua, ajo ka gjashtë djem. Me ta del gjatë  javës dhe me mua del një të Diel në muaj. Të dielave të tjera shikon televizor në shtëpi. (more…)

Brisku i Berberit

01/03/2013

nga Flurans Ilia

..duke zhytur furçën e rrojës thellë e më thellë, ai filloi të përgatisë shkumën. Shkumën aromëmirë të rrojës. Shkumën që rrafshon gjer në rrëzë të mishit, qimet që harbohen cipës së fytyrave tona. Shkumën që i paraprin briskut që, shpërfaq hapësirën e të sipërfaqshmes. Briskut të berberit. Briskut që i paraprin pamjes së qashtër të mishit, në fytyrën tonë ; (more…)

23/01/2013

old violin- web

poezi nga “Ungjilli Modern”, Dritan Mesuli

Si një mace që më përdhos shpirtin,

Më shtyn

Të jesh armiku im! (more…)

Pamja integrale e shegës

19/01/2013

Marco-Amore__Natura-Morta-con-Melograno_g

 

(Letërsia kundra Letërsisë)

nga Flurans Ilia

Në mundsha, një ditë, t’i kthej shpinën Letërsisë, kokulur të vazhdoj rrugën tim si qindra të tjerë që vene vijnë e shuhen në këtë det, do t’i rikthehesha si një “lamtumirë”, e fundit, çështjes nëse Letërsia veçanërisht, dhe Arti më gjerësisht, ka ndonjë farë vlere apo jo në Jetë dhe Përditshmëri. Dhe ka për të qenë as më pakë, e as më shumë, si një “lamtumirë armë” e trishtë, …
***
Ka një gabim që duhet korrigjuar kur flasim mbi artin, njëfarësoj, sikur mos të kishte asnjë lidhje jetësore me çdo gjë tjetër që përbën jetën “reale”. Sepse shumica prej nesh jetojnë për të përligjur ekzistencën me krejt tjetër gjë, dhe e ëndërrojnë jetën si një gjë krejt të ndryshme nga ajo që bëjnë ekzistencialisht për të jetuar. Dhe në këtë atdheun tonë të vogël prej letre, letrat pa adresë, ja vështirësojnë punën letërprurësit të lodhur përmes rrugicave pa fund që, përngjajnë deri diku, me labirintin e Borgesit. (more…)

Vajza që zbriste tek pallati i verdhë.

16/11/2012

nga Behemoth
Ndërsa pret.

Pritja nuk të le asnjehere vetëm dhe pse të merzit me monotonin e
saj.Të duket sikurë sekondat ecin në blloqe të medha betoni dhe
imagjinata nuk kalon dot në anën tjetër të sëndeve. Një sekond tani,
katër me vonë. Minutat janë ata me të padurueshmit. Askush nuk pret që
të kalojnë dyzetekatër minuta. Është çmenduri të presesh që të kalojnë
dyzetekatër minuta. Për të mos folur për oret. Një ore pritje, nëse
duron, të bën të pavdekshem por askush nuk e nderron përjetësinë me
disa ore pritje. Bie shi dhe çdo gje behet më e ngadaltë, (more…)

Unë, Lucky Strike dhe…unë

03/11/2012

Nga Suada Halilaj

Më mjaftonte kaplimi në 3 perëndime kordiale që tymoseshin mbi pardesytë e mefshte të të martëve dhe një Lucky Strike në shtellungën e bluhtë të ngordhjes së saj!

Vetëm kaq.

Ndonjëherë, një frekuencë e mengët pudrore.

Vetëm ndonjëherë ama. (more…)

Llora

29/10/2012

nga Ismail Kadare

Prapë m’u kujtove, Llora.

Dashurinë tonë të shkuar

Prapë ripërtyp

Si demi që ripërtyp barin e livadheve të largët (more…)

Pasqyrat

24/10/2012

nga Loer Kume

Ç’po bën ti, në errësirë, me sy hapur. Duke luajtur me perden e lehtë pupël, mbuluar shkujdesshëm me çarçafin e hollë? S’të zë gjumi? Ndihesh melankonike? Jo? Mendon? Je në kujtime? Diçka të bren nga thellësitë të errëta shtatëmbëdhjetëvjeçare të shtratit tënd të natës. Sikur tërë bota nxiton, tërë njerëzit janë qendra aktive dhe ti je jashtë kësaj rrëmuje të bukur e të gjallë, jashtë rrezes së ndonjë qendre e larg të qenit qendër vetë?

Eshtë thjesht ndjesi…ti e di që je një botë më vete. Ja, po komunikojmë bashkë, nuk ndodh me çdokënd. Duhen ca grimca drite që i gjeta në ty. (more…)

Gjëra të vogla

14/10/2012

Nga  Griselda Qosja

Sikur ajo te kish bere gati canten per diten e neserme qe nje mbremje me pare, do te kish dale me heret prej shtepise, e do te mund te kish kapur ashensorin, qe u nis bash ne kohen kur ajo rrotulloi celesin ne braven e bronxte te portes. Po te kish mundur te kish marre ate ashensor, do te kish qendruar ne kryqezimin e rrugeve bash ne kohen kur semafori u hap per te kaluar kalimtaret, por mberriti pikerisht ne kohen kur u mbyll duke e bere te prese plot dy minuta, gjate cilave ajo humbi autobuzin e ores tete e dhjete, qe do ta conte ne redaksine e gazetes ku kish intervisten plot nje oren me pare. Cka do t’i linte kohe, te hynte ne kafenen perbri e te porosiste cokollate te ngrohte. E meqe tavolinat do te qene te zena, z.Oraj, qe do te qendronte i ngrysur pas banakut, do ta ulte ne te vetmin vend bosh ne kafene, qe ndodhej pikerisht bri atij. (more…)

PEISAZH NË MOSKATO

10/10/2012

nga Dritan Mesuli

Mbi lumin e tharë

Ura!

Pak më poshtë

Deti!

Dhe më përtej

Kureshtja ime e lodhur, u mbyt

Në padije!!!