Posts Tagged ‘dorina bebja’

Fragment nga Këmbana e qelqtë ( The Bell Jar )

04/10/2013

   belljar

Nga: Sylvia Plath

Përktheu: Dorina Bebja

                                                                                                                 Një

Ishte  një verë e zjarrtë, marramendëse; vera në të cilën Rosenbergët u ekzekutuan në karrige elektrike, e unë nuk dija se çfarë bëja në Nju Jork. Ndihem krejt budallaqe përballë një ekzekutimi. Ideja e të qënit e dënuar në karrige elektrike më sëmur, dhe kjo ishte gjithçka që mund të lexoje nëpër gazeta—titujt e zymte të artikujve më përndiqnin në çdo cep rruge, edhe në gojet qe kundermonin era kikirik te mykur ne metro. Nuk kishte të bënte aspak  me mua, por nuk mund të mos pyesja veten se si do ishte të digjeshe i gjallë, nerv më nerv. (more…)

Dritarja e bardhë

31/07/2013

http://imageryoflight.files.wordpress.com/2012/01/white-window.jpg

© Sheila Creighton 2012

Nga: Dorina Bebja

“Alo?”

“Alo, përshëndetje! Me zonjën Era flas?”

“Po. Kush jeni ju?“ (more…)

Njeriu i katit të dytë.

19/10/2012

Harold J. Wood

Nga Dorina B.

Papritur u gjenda diku. As vetë nuk e kam kuptuar ndonjëherë se si përfundova aty. Ishte një vend i çuditshmëm. Nuk kisha qënë më parë, por isha unë.. pikërisht aty. (more…)

Monolog pas mesnate

09/02/2012

nga Dorina B.

Ora pesë e mëngjesit.

Nuk është mëngjes pranvere. Fundja nuk ka ndonjë rëndësi të madhe. Mëngjeset njëlloj janë. Një marrëdhënie e dështuar, sidomos në dimër. Mire.. e pranoj që në ditë të ngarkuara them pikërisht këtë fjalinë. Mëngjeset janë të bukura në fakt, sidomos në pranverë.

Nuk kam fjetur fare sonte. Ashtu e mendova, do ta gdhij. Pse jo, është gjithë jeta para për të fjetur. Mamaja më thotë që do më shterojnë energjitë nëse unë do të vazhdoj të fle vonë rregullisht. E kam ndjerë, por mendova këtë natë t’ia shteroj energjitë natës duke mos u kujdesur për energjitë e mija. (more…)

Panoramë Panairi

13/11/2011

Nga D.B

Panairi i Librit është ngjarja më e rëndësishme që i kushtohet letrave. Si i tillë mbart një peshë kulturore e sociale.

Në këtë edicion të katërmbëdhjetë  morën pjesë nëntëdhjetë shtëpi botuese dhe u ekspozuan rreth pesëqind tituj të rinj librash. (more…)

Dy vjet më vonë

09/03/2011

nga Francesco Guccini

La verità

La voce triste del silenzio abbraccia gli angoli del tempo,
si è fatto giorno, ed è già sera e dove è andata primavera?
I camions corrono lontani, mi tengon fermo le tue mani.
Le fughe sono ormai finite sulle autostrade ormai ingiallite,
risate a vuoto si sono spente sui visi noti della gente.
Le frasi storiche son dette, le mani nobili son strette,
la mia canzone è morta già, qualcuno forse ascolterà
cercando assieme a me la verità… (more…)

Tiranë, 21 Janar 2011

21/01/2011

“Errësira nuk largohet me errësirë, vetëm drita mund ta largojë. Urrejtja s’mund të largohet me urrejtje, vetëm dashuria mund ta largojë. Urrejtja shumëfishon urrejtje e dhuna shumëfishon dhunë. Rezistenca shumëfishon rezistencë në një spirale zbritëse të shkatërrimit … Lufta prodhon luftë. Reaksion zinxhir i së keqes duhet këputur ose ne do të zhytemi në humnerët e errët të asgjesimit”

Martin Luther King


Tirana sot qe e trishtë. Re tymi u lëshuan mbi të .

Tirana sot qe e mjerë tek kuptonte se qytetarët e saj nuk mendojnë për të , nuk mendojnë për veten.

Shqipëria kupton dhe një herë që qytetarët e saj kanë mbetur të vegjël, mjerisht.

(more…)

Mjegulli i Dashurisë

20/03/2010

nga  Dritëro Agolli

Kur ikja larg ,drejt teje vija
Kur vija afër ,ikja larg
Për dreq më trembte largësia
Dhe afërsia bëhej çark.

As e kuptoja si të desha
Një mjegull pus  ,një çmenduri
Si një poet që shkruan vjersha
Dhe ndez një shkrepse , i bën hi

Dhe ndoshta kjo ish dashuria
E çakërdisur kuturu…
Për dreq më trembte largësia
Dhe afërsia gjithashtu.

Buzëmbrëmje

16/03/2010

Veshi pallton dhe doli nga shtëpia. Donte të merrte pak ajër. Ndoshta çdo gje munduese që vërtitej në mëndjen e saj do te largohej.

I ftohti i prekte duart në mënyrë mbështjellëse. Ndoshta qe afeksionuar pas butësisë së tyre. Harroi të merrte dorezat, por të kthehej mbrapsht nuk pati deshirë. (more…)

Violinistja

03/02/2010

nga Dorina Bebja

” Nuk shoh asnjë dritë ,a mund të më sillni një dritare kaq të madhe ? ” pëshpëriste gjithnjë ajo dhe hapte krahët anash me sa kishte forcë .
Herë herë i pëlqente të rrinte aty ,pranë agonisë së saj .
Herë herë e urrente atë vend saqë ecte në formë rrethi në gjithë hapësirën e dhomës për njëzet e gjashtë herë pa pushim . (more…)

“Ajo” dhe “ajo”

26/12/2009

nga Dorina Bebja

ajo: -Kam vendosur te iki.

Ajo: -Pse ?

ajo: -Është për të mirën tënde.Ti ke qënë jo mire këto muaj edhe pse u bë shume kohë prap nuk e ke kaluar .

Ajo: -Unë ? Unë jam shumë mire ,jam shkëlqyer.

ajo: -Mua m’i thua keto …mua që të njoh më mire se çdokush ?

Ajo: -Po ti ç’lidhje ke ? (more…)

Mjegulla

05/12/2009

nga Dorina Bebja
Qyteti ishte ngrysur më i heshtur se asnjëherë tjetër .Dukej sikur cdo gjë ishte fshirë  e përpirë nga një mjegull  e shfaqur krejt papritur  që prej disa ditësh.Në lajme thuhej që kishte patur dhe aksidente.Mjegulla bëhej gjithnjë e më e dendur .

(more…)

Dhjetori në Tirana Calling

01/12/2009

The Zen Circus

Here we are, again, born to be princes of the universe.
Mungojnë muajt e Tetorit Nëntorit me te cilët s’kam mundur të merrem për një arsye sa të thjeshtë aq edhe banale : më kanë vjedhur kompjuterin ( r*** ku ti ketë ai që e ka marrë)

(more…)

Porta

17/10/2009

nga Dorina Bebja

Dikush i pëshpëriste vazhdimisht të mos i afrohej portës së diellit se do të verbohej e më pas do rrëzohej.
Por refuzoi ne cdo moment ta degjonte. Kishte kohë që e ëndërronte prekjen e kësaj ëndrre të herëshme madje kishte fantazuar shume rreth saj.
E si mund të bashkohej me këtë llogjikë të ftohtë të vepruari ?Si te mos e prekte kur tani ndodhej kaq pranë ? Paralajmërimi erdhi sërish, i persëritur ,madje më i fortë e me shenja të qarta të asaj që do gjente aty .Tashmë fusha e energjisë që e rrethonte ishte mpleksur me atë të portës . Shikimi ishte njëdrejtimor .Gjendej në pikën e të dëgjuarit vetëm tinguj ,fjalët kishin marrë trajta lineare ku ngushtësisht fundi ishte lidhur me fillimin.
Arriti në një pike ku ndjeu shikimin t’i dobësohej e në lëvishmëri e lodhur ; e kuptueshme kjo është ndër vetitë e fushave magnetike…
Herë herë në mënyrë të pavetëdijshme e kthente kokën pas si për të kërkuar ndihmë që deri në atë moment nuk i ishte mohuar aspak, por kishte prekur në vijën hyrëse të kopështit ku ndodhej ajo portë,s’kishte kthim .Graviteti ndihej ndjeshëm .Që nga ky moment cdo gjë do ishte më e fuqishme .U afrua shumë ,të ishte kjo lumturia ? Ndodhte një fenomen ,iluziv ndoshta…dukej më e bukur sa më shumë rendte ,më e pafajshme , gati ëngjëll. Armët vetëmbrojtëse i kishte dorëzuar ,fundja sdo I duheshin gjatë kësaj pjese ,fuqinë e tyre e humbën te pika hyrëse. Sytë kishin fituar një shkëlqim, madje duhet thënë që ishin kaq shprehës aq sa cdokush do e vinte re që ishin veshur me një shpresë që po ia thithte ngadalë energjitë .Po kuptonte gjë vallë ? Bëri disa hapa të tjerë dhe gjunjët iu përthyen .Vuri njërën dorë në tokë ,tjetrën e kaloi në fytyrë sikur po maste temperaturën. Donte të kthehej , ne te njëjtën kohë mendonte se mund tia dilte .Arriti në prag ,cast i çmendur …zgjati dorën.

Në çast ndjeu një zë:” Mos ,kjo nuk është ëndrra jote , është e dikujt tjetër .Zgjohu ! “ Por ndërkohë e kishte prekur . Kur tentoi ta hapte portën dolën dy rreze të cilat e goditën.Ndjeu dhimbje ,mori frymë thellë .Ngriti kokën lart , lëshoi dorezën e ndërkohë porta u mbyll zhurmshëm… U ul në gjunjë dhe ngriti sytë drejt portës :“E kisha kuptuar ,por duhej…

Dimensione të kompleksuara

04/08/2009

dimension

nga Dorina Bebja

Hapësirë, ndonëse orët e brendshme kanë ngelur në një moment që askush nuk e vendosi, por diçka që ndjehet, nuk preket e nuk shihet ka gjithnjë kapriçot e saj. Një gur është nxehur kaq shumë sa procesi i një plasaritjeje të çuditshme sapo ka filluar, a thua se ky gur paska një fuqi te brendshme që askush më parë nuk e paska kuptuar. Brenda kufijve të së zakonshmes koncepti i plasaritjes së gurit nuk ka ekzistuar asnjëherë. Po kush tha qe ky gur në të vërtetë quhet “gur”, pse të mos quhet “qelq”?

(more…)

Pezull në 3 sekonda

18/07/2009

 

untitled

nga Dorina Bebja

Ora 17.30

Doli nga shtëpia me hap të tërhequr duke bluajtur në mendje se kush e di cdo t’i thoshte,duke vrarë mendjen se si do te sillej me të.

Një lemsh i vërtetë,ajo dhe situata.Mendja dhe zemra flisnin totalisht gjuhë të ndryshme dhe ajo bënte rolin e arbitrit. Një arbiter i dobët.Hapat ngatërroheshin me njëra tjetrën.Stina s’ishte më e njëjta e ajo smbante më pallton e saj te zezë.Këmbët ecnin pa ndalesë dhe hera heres dukeshin sikur s’komandoheshin më. Për të arritur atje iu desh të mendohej në do vazhdonte të ecte apo të merrte urbanin. Kishte një nevojë të brëndshme të ecte ,por u ndje e lodhur.

(more…)