Posts Tagged ‘alket bushi’

Dy vjet më vonë

09/03/2011

nga Francesco Guccini

La verità

La voce triste del silenzio abbraccia gli angoli del tempo,
si è fatto giorno, ed è già sera e dove è andata primavera?
I camions corrono lontani, mi tengon fermo le tue mani.
Le fughe sono ormai finite sulle autostrade ormai ingiallite,
risate a vuoto si sono spente sui visi noti della gente.
Le frasi storiche son dette, le mani nobili son strette,
la mia canzone è morta già, qualcuno forse ascolterà
cercando assieme a me la verità… (more…)

Meditime

17/12/2010

Nga Alket Bushi

Gjykime “objektive”

Kur një njeri përpiqet të gjykojë veten, një njeri tjetër, një objekt apo një fenomen çfarëdo sa më objektivisht që mundet, ndodh që ai ndër versionet që i vijnë ndërmend priret “të zgjedhë” si gjykimin më të saktë atë që atij i duket më i ndërlikuari, atë që e ka arritur më vështirë, apo mendimin që përmban risinë më të madhe. Më qartë: entuziasmi i një gjykimi relativisht inteligjent, forma e tij, leverdia e gjykimit në raport me egon e gjykuesit, vetëkënaqësia e të nisurit nga “objektiviteti”, rëndojnë mbi analizën “e ftohtë” të fakteve që gjykuesi merr për shqyrtim. E ç’mund të thuhet pastaj për të gjithë gjykuesit që as që duan t’ia dinë për “objektivitetin”?

(more…)

Vrasësi pa viktimë

19/01/2010

nga Alket Bushi

(Dramatizim i frymëzuar mbi një tregim të Karel Çapek)

Personazhet:

Marko Biaxhivrasës

Ahetues

B – hetues

Viktima viktima e Markos

(Ngjarja zhvillohet në një zyrë hetuesie.)

(Hapet perdja)

(Në mes të skenës ndodhet një tavolinë dhe tre karrige. Mbi tavolinë ndodhet një telefon dhe sende zyre. Pas disa çastesh në skenë hyn A. i cili mban Markon për krahu. Ky i fundit është i veshur me rroba të burgosuri dhe i ka duart e prangosura nga pas.)

A – Ulu këtu!

(more…)

Po vrasin Shekspirin ( monolog )

24/04/2009

nga Alket Bushi

Ja atje, zotërinj, atje po ndodh gjëma! Më dëgjoni? Oh, ju lutem shpëtojeni! Atë po e vrasin! (more…)