Stadium Arcadium

by

Nga Enera Hiver

Sot ka diell.

Fytyra ime

ngrohet nën të

e një gëzim

zë vend

siç

gëzoja

kur të shihja

herëve të para.

Dëgjoj

Stadium Arcadium,

një pasqyrë në hënë,

thuhet në këngë

e mendja mi kalon limitet.

Mos më shih ashtu,

se unë e lirë

s’kam lindur

Koha më hedh

zinxhirë

që nuk më lënë,

e limite të llastuara

shpesh

gëlojnë.

E zakonshmja

më mërzit.

Ky qytet

shpesh herë;

e dua të iki,

të rend.

Por, larg teje jo!

Nën këtë diell

nën këtë tingull

ku ekzistenca e zinxhirëve

shkrin

Unë shpërbëhem

në njëmijë e një pjesë

bashkë me to,

e çdo qelizë kapërcen

kufijtë e gjallimit.

Mjafton një Stadium Arcadium

në vend të pasqyrave

për t’u parë.

E di?

Dielli duhet të lindë

dhe netëve të errëta.

Bëje të lindë!

Se

ditës

nuk i duhet një diell.

Natës, po!

Tags: , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: