Pa kthyer kokën

by

poezi nga Teodor Keko

Do iki dhe kokën nuk do ta kthej

të shikoj Dajtin plak të trishtuar,

të shoh kafetë mbushur me pleq,

të shoh gazetat në rrugë shtruar.

Pse ta kthej kokën? Këtu çdo cep

një gjë të hidhur më kujton.

Një fëmini që iku për lesh,

sa për rininë, si erdhi shkoi!

Do iki! Borxhe më kujt s’i kam.

Të lehtë në trup e kam ndërgjegjen.

Dhe që mos kthehem më kurrë pas

do marr me vete vetëm vdekjen.

Ndoshta do ketë për mua globi

një pëllëmbë vend me paqe, jetë,

një pëllëmbë vend ku nuk është hobi

mos lesh njeri të jetë i qetë.

Një Zot e di në do kem fat,

por, sidoqoftë, do jetë më mirë.

Një zë më thotë: “Mbathja me vrap!”,

dhe tjetri shton: “Ik me dëshirë!”

Tags: , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: