Tregim nga Augusto Monterroso

by

Augusto Monterroso

 

Kur u zgjua, dinosauri ishte akoma aty.

Tags: ,

14 Responses to “Tregim nga Augusto Monterroso”

  1. un Says:

    Kaq ishte tregimi ?
    Si tha Z. Jourdain (meqe ra fjala, shikoni filmin Molière, me Romain Duris ne rolin e Molière dhe Fabrice Lucchini ne rolin e Jourdain – film shume i bukur, zbavites, i zgjuar, prekes), “une paskam bere qekur proze dhe s’e paskam ditur”. Edhe une, “paskam bere plot tregime deri tani, dhe s’qenkam fare ne dijeni.”

    OK, tani per perkthimin :

    Jam i sigurte se lexuesi “origjinal” (italian apo tjeter – nuk e di gjuhen e origjinalit), e di per kete behet fjale :

    Kush u zgjua ? Nje burre apo nje grua ? Apo dhe nje kafshe inferiore ndaj Dinos ? Ky informacion eshte zhdukur nen penen e perkthyesit. Pa te drejte, mendoj.

    Ate “akoma”, e kam hedhur qekur ne koshin e plehrave, dhe perdor vazhdimisht “ende”. E para e punes, ka vetem dy rrokje dhe jo tre. E dyta, fillon me “e” dhe mbaron me “e”. E treta, eshte me e shqiptueshme sesa “akoma” e cila i ben nje sperdredhje te frikshme gojes me tre zanoret e saj pothuaj ngjitur, aq sa te ngjan me ndonje mbiemer arab : Maaoui (maui).

    Dhe e fundit, per ke dinosaur behet fjale ? Me hamendesimin qe autori te jete italian, mos valle e ka fjalen per “Burlesken”, e kam fjalen “Berlusken” ? Qe sa here ngrihet ky bullafiqi nga gjumi, e sheh Berluskonin ne TV, ende dhe perseri kryeminister.

    Dhe e fundit e fundit, mos valle keta italianet kane ndermend te na behen mjeshtra tregimesh dhe poezish mini-mini-minimaliste, diçka si ajo poezia qe s’e mbaj mend “D’immenso, illuminate”, diçka e tille dmth.

    Dhe kjo eshte e fundit fare, po e bej edhe une nje tregim, si mengjes qe eshte :

    “Kur u zgjova, kuptova se endrra kishte fluturuar.”

  2. squarepusher Says:

    pershendetje un,

    Autori eshte nga Guatemala dhe “dinosaure” ka ngado.

    ja nje nga une:

    “Kur u zgjua, rendi per te mos leshuar endrren fluturake nr. 751”

  3. un Says:

    Pershendetje squarepusher,

    C’eshte e verteta, ne te dy bejme tregime shume te bukura. Nga tregimi yt, kuptova se tregimi im eshte fantastik, ndersa nga tregimi im, ti ke kuptuar menjehere se je i (apo e ?) lindur per tregime madheshtore.

    Autorin, s’e njihkam. Nga emri duket “tipik italian”, nga ata “vero”. Gjithsesi, po te me kishte kerkuar TiranaCalling, nje tregim pakez me te gjate se ky, do t’i kisha dhene nje tregim shume te bukur te nje autori te panjohur amerikan i cili thote, ne fare pak rreshta, nje histori si me poshte :

    Jane duke ecur dy kusherinj. Njeri ka nje kenge per zemer, nuk e heq dot nga mendja dhe goja. Shkojne duke e kenduar, te gezuar e te lodruar. Mirepo, nuk e di si, te dy grinden pakez, miqesisht, per titullin e kenges. Njeri thote jo quhet “Mimozat e dashurise”, e tjetri “Dashuria e Mimozes”. Jep e merr, jep e merr, papritur njeri nje cope leter pertoke. Ulet dhe e merr. Nje leter e zbehur nga pluhuri, por jo as sa per te mos lexuar qe aty gjendej pikerisht teksti i kenges ne fjale, me titullin “Mimozat e dashurise”. Dhe grindja u shua, verdikti ishte dhene.

    E bukur, apo jo ?

  4. tiranacalling Says:

    UN, ti s’ke nevoje te ti kerkoje Tirana Kolling, ti je gjithmone me se i mirepritur!

  5. squarepusher Says:

    “C’eshte e verteta, ne te dy bejme tregime shume te bukura. Nga tregimi yt, kuptova se tregimi im eshte fantastik, ndersa nga tregimi im, ti ke kuptuar menjehere se je i (apo e ?) lindur per tregime madheshtore.”

    Me te thene te drejten, jo. Te lutem se shqisen e modestise e kam shume te ndjeshme, dhe mund ta marr dhe si ofendim (me pa te drejte).

    tregimi i bukur dhe si gjithmone kenaqesi!

  6. un Says:

    Nuk do te ngulmoj, squarepusher. Nje ofendim i padeshiruar (malheureux) eshte i dhimbshem per te dyja palet, leshuesin dhe marresin. OK, nuk shkruajme gje, as une as ti.

    Por gjithsesi, po sjell ketu dhe nje tregimth te vockel te perseri nje amerikani (Steve Lacheen), qe s’e njeh askush, besoj. Sidoqofte, me ka bere shume pershtypje simbolika. Le voici :

    “Më 1961, gjatë një qëndrimi në Provincetown, në Massachusetts, kisha blerë një zinxhir me yllin e Davidit, një kopje unike, e punuar me dorë. Nuk e hiqja nga qafa. Më 1981, ndërsa po lahesha në oqean afër Atlantic City, zinxhiri u këput dhe humbi në dallgë. Më 1991, gjatë pushimeve të Krishtlindjeve, unë me djalin tim pesëmbëdhjetë vjeç ishim duke rrëmuar në një dyqan vjetërsirash në Lake Placid, në shtetin e New Yorkut, kur papritur një bizhu tërhoqi vëmendjen e djalit. Më thirri të shkoj ta shoh. Ishte ylli i Davidit që kishte qenë gëlltitur nga oqeani dhjetë vjet më parë.”

    ps : tiranacalling, falemnderit.

  7. loer Kume Says:

    libri – keshilla nje shkrimtari te ri
    autori – mario vargas llosa
    metoda – shembull krahasues
    peshkimi ? dikush. 🙂
    duam tregime nga DFW.

  8. Aleksandër Says:

    “Duke shetitur buze detit te ngrohte te jugut, me shputat e kembeve qe vozisnin ne dallget e ceketa te bregut, gjyshi gjeti nje shishe.
    E solli ne shtepi dhe si te ishte nje llambe aladini ma dha mua.
    Me kuriozitetin e se cdo te kishte brenda i hoqa tapen e cila me hapi jo pak pune. Kishte nje leter brenda! Cte jete valle?
    E lexova letren me ze qe ta degjonte dhe gjyshi dhe ngrita syte drejt tij.
    “My name is Emily, i am sailing with my father’s boat through the beautiful seas of the world!! If you find this bottle please write to me. Address:….”
    Me buzeqeshjen e tij karakteristike ai me tha qe te ktheja pergjigje ne ate adrese…kushedi!

    [Gjyshe Emily dhe Gjysh Moisiu shkembyen shume letra derisa u takuan nje dite te bukur shtatori…]

  9. un Says:

    Loer,
    Besoj se e di ate anekdoten qe permendet shpesh per kete djalin, DFW. Per ate punen e ujit. Pak a shume keshtu :

    Dy peshq te rinj kishin dale shetitje. Rruges hasin nje peshk plak. Ky ndalet pak i pyet : he çuna, si duket uji sot ? Njeri prej peshqeve te rinj, i kthehet tjetrit : ç’dreqin eshte ky uji njehere !

    Dhe me nje fjale, ec e merr vesh ç’eshte ekzistenca.

    Nja ca rreshta per te çare kaptinen deri nga mengjesi :

    “Përtej trapllëqeve, vlera e vërtetë e një arsimimi në shkencat njerëzore do të duhet të ishte si më poshtë : si t’ia bëni që ta kaloni jetën tuaj prej madhori të qetë, të begatë dhe të respektueshëm pa qenë të pavetëdijshëm, shërbëtor të mendjes suaj dhe të konfiguracionit « par défaut » që ju dëshiron të vetmuar, thellësisht të vetmuar, përditë e përditë e përditë.
    Të lirë për të qenë zotërit e mbretërive tona të vockla me madhësi skeleti, të vetëm në qendër të çdo krijimi.
    Por sigurisht ka mjaft liri dhe ju nuk do të dëgjoni duke folur për më të vyerën ndër to, në botën e madhe të atyre që fitojnë, që përmbushin dhe paraqesin.
    Liria më e rëndësishme nevojit vëmendje, hapje, disiplinë dhe aftësi për t’u interesuar vërtet për të tjerët, për t’u flijuar për ta, ende dhe përsëri, për çdo ditë, me një pafundësi gjestesh jo fort sexy.
    Kjo është liria e vërtetë.
    Nuk bëhet fjalë për moral, fe, dogmë apo për çështje të mëdha shik pas vdekjes.
    E vërtetë me një V të madhe është ajo e jetës para vdekjes.”

  10. Illuminati Says:

    Kjo është një çështje e baticë-zbaticës, e forces se gravitetit, një ekuilibër i mjedisit. Ju jeni nje njeri i moshuar i cili mendon se
    ekzistojne ende kombe dhe popuj.
    Nuk ka kombe. Nuk ka popuj.
    Nuk ka rusë. Nuk ka arabë.
    Nuk ka asnjë botës së tretë.
    Nuk ka Perëndim.
    Eshtë vetëm një sistem olistik tërësor sistemesh.
    Nje i gjere, i ndërvarur.

  11. Illuminati Says:

    In a distant land many years ago there lived a black sheep.
    It was executed by a firing squad.
    A century later the regretful herd erected to the slain sheep an equestrian statue that looked very nice in the park.
    In the years that followed, each time that a black sheep appeared it was rapidly executed so that future generations of common and ordinary sheep could practice their sculpture.

  12. 3lfaraon3 Says:

    As the story goes, an eclectic philosopher strolled each morning the crowded market of an ancient city. Celebrated as a keen observer of Nature, the philosopher was frequently approached by the populace to settle the most complex conflicts and doubts.

    It happened one day that a Dog was seen going rapidly around in circles trying to catch its own tail. This evoked laughter in a group of children who surrounded him and consternation in the adults. A number of the preoccupied merchants asked the philosopher what could be the cause of such a thing, and whether it could be an ominous omen.

    The philosopher explained that in biting its own tail, the Dog was simply trying to dislodge his Fleas.

    With this, the general curiosity was satisfied, and everyone returned to their work.

    On another occasion, a Snake charmer exhibited his Snakes in a basket. Among them, one was seen to be biting its own tail, which provoked consternation in the children and laughter in the adults.

    When the preoccupied children asked the philosopher what could be the cause of such a thing, he responded that a Snake biting its tail represented the Infinite and the Eternal Return of people, events, and things, and that this was the meaning of a Snake biting its own tail.

    Again everyone returned to their tasks satisfied and tranquil.

  13. Al3ksand3r Says:

    moi ils m’ont mis dans un trou
    lui sur un piédestal
    moi on m’a empêché d’aller à l’école
    lui on l’a envoyé dans les meilleures écoles
    moi je fus déplacé
    lui on lui a tout de suite donné sa place
    moi je suis tombé dans le vide
    lui il s’éleva dans les nuages
    moi on m’a fait du mal partout
    lui on lui faisait du bien tout le temps
    moi j’avais peur du noir
    lui il adorait le noir
    moi je parlais deux langues mal
    lui il parlait toutes les langues à merveille
    moi j’ai jamais réussi à inventer un seul nouveau mot
    lui il inventa des tas de mots qui resteront gravés dans la mémoire humaine
    moi je voulais savoir tout
    lui il a réussi à oublier tout ce qu’il savait
    moi je suis resté méconnu
    lui il devint célèbre
    moi on oubliera mon nom très vite
    lui son nom restera inscrit dans l’histoire
    moi je suis encore ici seul
    lui il a déjà changé de temps
    moi je continue à me traîner dans la boue verbale
    lui il danse déjà avec les anges

  14. alfred Says:

    A ja keni idene se ca po shkruani? Kot sa per muhabet e .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: