Frymëmarrje

by

Nga  E.H

Ndër netë të ftohta e të zbrazura
kam ngrohur shpirtin që të mos vdesë nën dritën e hënës
së shurdhër,
të verbër,
deri në mos ekzistencë.

Ndër mëngjese të ngrohta e të gjalla
amplitudat emocionale kanë zgjuar horizonte të vdekura
pa ulërima…
duke mbytur zërat .

Ndër rrugë të gjata, të pandricuara
kam shkelur etjen e ditëve që ulërin së brendshmi
pa mëshirë,
me pyetje,
pa përgjigje.

Në vargje të zbehta e të ngrysura
heshtjen time kam thyer me dashje.
Të zhduk britmat që ethshëm godasin,
jam perpjekur deri në agime ngjyrë gri
Për pak ajër…
duke dashuruar jetën
deri në dhembje.

Advertisements

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: