Plaku, flutura, dhe ti.

by

nga Eleato

 

Është një plak i trishtuar që shetit në ëndërrën time
heshtur mbi kalldrëmin e mpiksur dy duart lehtë i dridhen
Është një kohë e turbullt e zymtë e errët si nata
nën shiun një gjysëm loti, plakut i kujtohet dashuri ngrata.

Është një hënë e turpshme që shëtit në ëndërrën time
kryelartë hedh mantelin zhduket si nëpër vegime
Është nje stinë e frikshme që më ndrydh më sjell ankth
bashkë me atë mbasdite Gushti të harruar të lënë pas.

Është një flutur e bardhë që ndërron jetë në ëndërrën time
frikson trupin e fëmijes, pa ndjenja prej gjethes bie
Është një fytyre e ëmbël që m’afrohet në ëndërrën time
sapo mbështet koken mbi mua trëmbet, largohet e vetmja ëndërra ime.

Tags: , , ,

One Response to “Plaku, flutura, dhe ti.”

  1. ehe... Says:

    Me pelqen kjo poezi. Ca me shume kujdes per formen, se ndjenja eshte goxha e bukur, figurat jane te kendshme. OK, me pelqen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: