Johnny Cash – Folsom prison blues.

by

S’duhet te jete ide e keqe te kendosh kenge per te burgosurit neper hotele luksoze, apo kunder luftes ne Vietnam neper festa drogerash me hipi. Por eshte gje tjeter te rregistrosh nje album ne nje koncert ne burgun e Folsom, apo te kendosh per djemte ne Vietnam, pa fshehur qe je trembur shume.

I gjithe ky eshte Johnny Cash-Njeriu i zi, ndersa shtepite diskografike na thone qe ky ka shitur shume me shume se sa mbreti Elvis. Kane kaluar rreth 30 vjet tashme, por ky album nuk i tregon. Eshte diçka qe ka te beje me aftesine e Cash dhe kenget e tij, qe ruajne gjithmone karakteristiken e vete kengetarit : fuqine per te deportuar menjehere dhe thjesht, pa truke ne mendjen e zemren e degjuesit. Cash e din kete, dhe din edhe qe mund te kaloje nga nje kenge ekzistencialiste ne nje komike. Protagonistet e vertete jane te burgosur qe arratisen, femije qe prinderit para se ti braktisin i quajne Suzana, sherifa te meraitur, vrases qe duhet te arrijne ne Meksike ( shume perpara Hey Joe ) e sidomos te dashuruar ne dilemen e perkoheshme. Te gjithe heronj anti-amerikan, te gjithe femije te nje Cash dhe te nje Amerike qe ne ate moment po kalonte ne nje diçka tjeter, po perjetonte nje humbje tjeter, kesaj here te rregjistruar neper dokumente nga hipi te mbushnin rruget, e sidomos nga vete Cash.

Dedikuar kujt mendon, qe edhe nese protagonistet nuk kane engjej, jane sidoqofte femije, viktime te kohes se tyre.

Advertisements

Tags: , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: